Voorjaarstuin

Stilte:

beweging

van zonnevlekken en blaadjesschaduw,

het gekoer van een duif.

Stilte.

Waar is de tijd?

Tijdloos spelen licht en donker,

strijkt de wind langs mijn open huid.

Waar ben ik?

Eén gevoel zijn huid en wind.

Als huid-wind waai ik door de bomen,

groene huid-wind van de sidderende blaadjes.

Het uiterst zacht geruis krijgt zoveel kracht

dat ik en alles erin verdwijnt.

Diep proef ik de nectar uit de bloemen;

dronken besef ik dat er niet meer is dan: één smaak.

Zien is meegaan met schitter en schaduw,

het snel wisselend licht en donker zijn in

hun oorsprong zonder tweeheid, plaats en tijd.