Ik ben Dat
voorbij het lichaam
voorbij het denken
voorbij het voelen
voorbij emoties
voorbij weerstand
voorbij verlangen
voorbij liefde
voorbij expressie
voorbij inzicht
voorbij woorden
voorbij klank
voorbij de mantra
voorbij de Meester
stilte
geschreven 10 september 2002
Bericht aan de Meester:
Een tijdje geleden stuurde ik Odile het bijgevoegde gedichtje, omdat zij de
meditatie avond op vrijdag ging leiden. Het was bij me opgekomen tijdens een
ochtendmeditatie.
Nu kwam vanochtend tijdens meditatie zeer sterk bij me op, dat ik die stilte
ben en dat dat gedicht dus eigenlijk ook het opschrift zou kunnen hebben dat
ben ik.
Die stilte, die ik ben, doordringt alles en alles wat zich manifesteert komt
daar in op en verdwijnt er weer in. Het kleinste deeltje bestaat uit een cosmos
van stilte, waarin een heel klein beetje beweging (trilling) schijnt plaats
te vinden. Dat wat schijnbaar van zelf plaats vindt in die stilte is een met
die stilte, onlosmakelijk verbonden met die stilte en als het teruggekeerd
is in die stilte, is het of er nooit iets gebeurd is.
Blijkbaar heeft Wouter er nog behoefte aan in de nabijheid te zijn van iemand,
waar die stilte zich volledig gerealiseerd heeft en bij wie de impulsen tot
identintificatie met objecten volkomen uitgewoed zijn.
Wat valt er verder nog te doen. De stilte, die ik ben, doet niets.
Aanwijzing van de Meester:
Steeds stel je het zelf vast: Dit is het.
Zo is het goed
Als het zo definitief is, is er niets anders meer.
Wat in zekere zin plaats vindt, hoeft niet meer, maar gaat vanzelf, in liefde
en voorbij liefde.
pinklotus advaita vrijheid Yoga door Douwe Pranayama door Douwe meditaties kundalini yoga gedichten tekeningen